Nikolai Decker

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Eorum enim omnium multa praetermittentium, dum eligant aliquid, quod sequantur, quasi curta sententia; Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-; Duo Reges: constructio interrete. Quid de Platone aut de Democrito loquar? Immo vero, inquit, ad beatissime vivendum parum est, ad beate vero satis. Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim.

An quod ita callida est, ut optime possit architectari voluptates? Idemque diviserunt naturam hominis in animum et corpus. Collatio igitur ista te nihil iuvat. Sed potestne rerum maior esse dissensio? Confecta res esset. Levatio igitur vitiorum magna fit in iis, qui habent ad virtutem progressionis aliquantum. Sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur; Haec dicuntur inconstantissime. Si enim, ut mihi quidem videtur, non explet bona naturae voluptas, iure praetermissa est;

Quae adhuc, Cato, a te dicta sunt, eadem, inquam, dicere posses, si sequerere Pyrrhonem aut Aristonem. Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio. Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Nihilne te delectat umquam -video, quicum loquar-, te igitur, Torquate, ipsum per se nihil delectat? Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Polycratem Samium felicem appellabant. Aliud igitur esse censet gaudere, aliud non dolere. Nulla profecto est, quin suam vim retineat a primo ad extremum.

Alia quaedam dicent, credo, magna antiquorum esse peccata, quae ille veri investigandi cupidus nullo modo ferre potuerit. Etenim nec iustitia nec amicitia esse omnino poterunt, nisi ipsae per se expetuntur. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Qualis ista philosophia est, quae non interitum afferat pravitatis, sed sit contenta mediocritate vitiorum? His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. His similes sunt omnes, qui virtuti student levantur vitiis, levantur erroribus, nisi forte censes Ti. Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis. Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta. Nulla profecto est, quin suam vim retineat a primo ad extremum. Et quidem, inquit, vehementer errat;

This entry was posted in . Bookmark the permalink.