Oscar Christiansen

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Duo Reges: constructio interrete. Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Ut non sine causa ex iis memoriae ducta sit disciplina. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris;

Sit, inquam, tam facilis, quam vultis, comparatio voluptatis, quid de dolore dicemus? Istic sum, inquit. Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus. Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Aperiendum est igitur, quid sit voluptas; Cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate.

At, si voluptas esset bonum, desideraret. Quantam rem agas, ut Circeis qui habitet totum hunc mundum suum municipium esse existimet? Illud quaero, quid ei, qui in voluptate summum bonum ponat, consentaneum sit dicere. Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt.

Etenim si delectamur, cum scribimus, quis est tam invidus, qui ab eo nos abducat? Plane idem, inquit, et maxima quidem, qua fieri nulla maior potest. Suo enim quisque studio maxime ducitur. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Positum est a nostris in iis esse rebus, quae secundum naturam essent, non dolere; Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi; Est autem a te semper dictum nec gaudere quemquam nisi propter corpus nec dolere. An est aliquid, quod te sua sponte delectet?

This entry was posted in . Bookmark the permalink.